angelo tijssens
(website under construction)
literature and all that stuff
“one of the most impressive of new European writers,
for both page and screen.”
The Irish Times
ER IS EEN NIEUWSBRIEF
INSCHRIJVEN KAN HIER
EMAIL bluesky GOODREADS imdb
Dust is in de zalen vanaf 25 februari.
GA KIJKEN.
“one of the most impressive of new European writers,
for both page and screen.”
The Irish Times
ER IS EEN NIEUWSBRIEF
INSCHRIJVEN KAN HIER
EMAIL bluesky GOODREADS imdb
Dust is in de zalen vanaf 25 februari.
GA KIJKEN.
"Jan Hammenecker en Arieh Worthalter zijn grandioos in ‘Dust’ van Anke Blondé, een parabel over twee frauduleuze techpioniers."
De Standaard ****
"An unorthodox grand film with a soul all its own (...) Dust is one of those films that points out the true challenges of being human in a world of capitalism. All while showing us that, unlike what lesser films and politicians want us to believe, in life the line between being a baddie and acting like an angel is much thinner than we think, and sometimes a flawed person can also be the hero of our dreams. Dirty, muddy shoes and balding patch and all."
International Cinephile Society *****
“ Dust lapt de conventies van de commerciële film aan zijn modderige laars, maar is allesbehalve ontoegankelijk... dit portret van twee oer-Vlaamse ondernemers heeft internationale klasse.”
De Morgen ****
"Een stijlvol, langzaam beklemmend psycho-drama over mannen die hoog willen vliegen en daarom des te dieper vallen."
Knack Focus ****
"Andrea Balency-Béarn’s score is a standout element: the droning ambient hum feels like the musical equivalent of the walls closing in. The sounds of a panicking office – in particular, the rhythm of a paper shredder – are deftly incorporated into the music."
Screen International
"The drama about two startup innovators defeated by their egotistical overreach feels as if it presages these AI times."
The Guardian
"Un film riche en thèmes, qui parle notamment en filigrane du capitalisme, de la soif de profit et de la reconnaissance sociale."
Le Soir
"The film refuses the familiar high-stakes chase and chooses the quiet torture of waiting for the inevitable. It becomes a study of two men watching the ground vanish beneath expensive shoes."
Gazettely
"Regisseur Anke Blondé en scenarist Angelo Tijssens herleiden de zakelijke details tot een minimum en duiken in de eerste plaats met precisie en stijl in het hoofd van hun personages, knap vertolkt door Jan Hammenecker en Arieh Worthalter. Dat duo is aan het einde van een doodlopend steegje gekomen en moet in het reine komen met zichzelf, zijn misstappen en de toekomst die wacht"
De Tijd
"a highly atmospheric, closely observed critique of corporate greed, snake-oil capitalism and performative alpha-male confidence. Fresh from its world premiere in the main Berlinale competition, Dust should enjoy healthy awards buzz and art-house audience potential."
The Film Verdict
"Dust is een must"
Guido
"Dust keeps nudging us toward a discomforting truth: the distance between “villain” and “decent guy who made it” is wafer-thin, and sometimes the man with muddy shoes and a balding crown is the closest thing we have to a hero, or at least a mirror we can’t quite look away from."
Film Fest Report
"Malgré un humour parfois cruel, Dust parvient néanmoins à humaniser ces deux hommes qui auront échoué partout ou presque, même dans leur carrière de criminel."
Cineuropa
ER IS EEN NIEUWSBRIEF
INSCHRIJVEN KAN HIER
Beginnen verschijnt op 30 september
<3 < 3 <3
THE EDGES
is out now
_
( image by Eva Vermandel <3 )
- - - - - - -
+
&
“Romance and refuge in an impressive debut”
Liam Bishop - TLS
*
I was on a podcast
+
“a modern masterpiece”
Mia Levitin - The Telegraph
*****
“Het zijn deze subtiele beschrijvingen die De randen stilistisch zo goed maken:
als lezer vóel je de dreiging, de doorwerking van het geweld, zonder dat dit letterlijk benoemd hoeft te worden. Want zo werkt schaamte immers ook: erover praten is het moeilijkst.”
Tara Neplenbroek, de Reactor
-----
“Screenwriter Tijssens (Close, Girl) has form when it comes to queer coming-of-age narratives and in this,
his debut novel, he explores that duality – the push-me-pull-me hesitancy between child and adult,
between who we wish to be seen as and what we are desperate to hide – beautifully.”
Catherine Jarvie - Marie Claire (’the best books of the year, so far)
----
¿Que respondes a un nombre prestado? (*)
Gema Monlleó
-----
“Tijssens skilfully colours a love story that swells with both longing and torment”
The Crack
-----
«Ein neuer Klassiker der queeren Literatur.»
Samuel Benke
-----
“d’une mélancolie aiguë,
commme les larges plages nues de la mer du Nord battues par les vents”
Jean-Claude Vantroyen, Le Soir
-----
-----
-----
&
my husband made a portrait
(c) nick mattan
(website under construction)
+
in AnOther Magazine:
“The Screenwriter Behind Close and Girl Debuts Novel About Unresolved Trauma”
x
“
In spite of the dark and harrowing subject matter,
this novel is poetic and tinged with melancholy.”
(European Literature Network)
&
“spring”
&
I don’t have a wikipedia page
-
but I made a playlist whilst writing The Edges
*
Het einde van de straat (2024)
nooit meer slapen - VPRO
+++
touché / RADIO 1 - 1 september 2024
&
bluesky
GOODREADS
imdb
FLANDERS LITERATURE PROFILE
(website under construction)
***website under construction***
nieuwjaarswensen op vraag van Dichters van wacht (integrale tekst)
nieuwjaarswensen op vraag van Dichters van wacht (integrale tekst)
Ik wens je wakker worden in een warm bed, alleen (omdat je dat zo wil of omdat je geliefde
aanschuift bij de bakker), ik wens je koelte in de kamer, de lucht is fris en zuiver en de warmte
van de nacht hangt nog in de dekens. Het ruikt naar koffie, of net niet, als je liever geen koffie
drinkt. Je blijft nog even liggen, doucht zo lang je wilt want er is water genoeg voor iedereen
en je hoeft niet langer te kiezen tussen verwarming of voeding. Je ontbijt. Of niet, als je geen
honger hebt. (Niemand heeft nog honger.) Je hebt voor de rest van de dag geen plannen. Je
moet niets. Er is geen deadline, geen werk, misschien zijn er kinderen maar die houden zichzelf
bezig. Jij staart wat voor je uit en je weet niet wat je met die tijd moet. Je zet de radio aan en
daar speelt enkel muziek die je niet kent maar wel aangenaam vindt. Er is geen nieuws, geen
verkeersinformatie, geen winnaars of verliezers, geen slachtoffers, geen daders, geen aarde die
warmer wordt en heter en ons, beste mensen, almaar minder zal gaan tolereren, als een wild
paard dat de brutale ruiter probeert af te werpen: er is even niets. Je leest, of niet of je gaat
wandelen. Het is niet te warm of te koud voor deze tijd van het jaar, het regende vannacht en
nu is het droog. Je hoeft niet links of rechts te kijken, er zijn geen auto’s en het is duidelijk
waar het fietspad begint en eindigt. Op een drempel bedelt niemand. Niemand sliep vannacht
op straat. Er was niemand die om hulp riep, niet uit angst of bij gebrek aan stem, maar gewoon:
het hoefde niet. Vandaag, dat weet je nog niet maar het is lange wens, die beste wens, sterft
niemand aan honger of dorst en wie toch vertrekt doet dat niet alleen. Er worden handen
vastgehouden, er wordt gekust en graag gezien en alles wat nog gezegd moest worden, wordt
benoemd. Je wandelt verder, bedenkt dat je niet weet wat de dag brengt en hoe rustig dat je
maakt. De zon staat hoog, er fluiten vogels. Je hoeft nergens meer te zijn. Alles is normaal. De
Dacia Duster van de buren is weg, er staat een tamme kastanje en je denkt: wat goed, dan
kunnen we in de herfst kastanjes poffen. Je wandelt de hoek van de straat om en realiseert je
dat je niets vergeten bent. Je wandelt verder. Je ziet iemand en wordt verliefd en niets zal
leiden tot pijn of breuken of tranen. Want er wordt niet meer gehuild, tenzij dan van het
lachen, of van ontroering omdat iemand op een feest plots een prachtig lied zingt. Er zullen
kinderen zijn en die zullen worden opgevangen door uitgerust en goedbetaald personeel dat
tijd zal hebben om de kinderen in slaap te wiegen. Je zal ze horen lachen, die kinderen, als ze
achter een bal lopen, of een kat of een hond of elkaar. De dagen zullen net lang genoeg zijn,
de nachten ook. Je zal uitgeslapen zijn in de ochtend en ’s avonds vermoeid van het praten en
het lachen en het lezen. Je zal zuchten en zeggen oké dan nog eentje en je zal blij zijn en daar
daags nadien geen spijt van hebben. De lucht zal een kleur hebben waar je geen woorden voor
hebt maar het zal je nieuwe favoriete kleur zijn vanaf dat moment. Je zal het aan je vrienden
kunnen vertellen en zij zullen hun hemels delen en er zullen nieuwe woorden nodig zijn voor
al die nieuwe kleuren en de vogels zullen vliegen en nesten bouwen waar geen restafval in zit.
Ze zullen zingen en fluiten, er zullen bijen zijn en vlinders, een voorraadkast die nooit leeg
geraakt. Ik wens je nieuwe talen, fietsen zonder handen, een schouder om je hoofd achteloos
op te leggen, het gespin van een kat, kranten vol foto’s van gelukkige gezichten, ik wens je alle
voornaamwoorden, de ruimte en de tijd, soep die altijd op de ideale temperatuur is, dauw op
het gras ’s ochtends, de liefde van je leven. Ik wens je dagen die je één voor één in een
fotoalbum zou willen plakken, ik wens je de wereld. En als dat niet kan, als we ergens moeten
beginnen, dan wens ik de wereld jou.
x